Yere düşen yağmur benim.
Köşe bucak doldu isem,
Toprakta ki hamur benim.
Haksızlıklar can yakıyor.
Gözü açık uyur herkes.
Fısıltılı söz akıyor.
Başkasından duyar herkes.
Kaygısız can, sessiz toplum.
Yolsuzluklar cüret bulur.
Bu aymazlık akla zulüm,
Olup biten unutulur.
İki lokma bir hırkaymış.
Derviş olduk her birimiz.
Dünyanın düzeni kaymış,
Bini bakar, yer birimiz.
Hanifi der ki, duyun dostlar,
Hırsız arsız sinsin artık.
Kendinizi yorun dostlar.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder