sevgilim

neye yarar ki bu sehir
 sensiz ve bensiz
her sokak bir savas arenasi
her kösede suratlari
param parca
Prangali sevdalilar
donmus yureklerinde
asklari nar tanesi
sussun bu sehir
ucmasin mavi göklerde martilar
artik parlar mi yildizlar geceleri
bilmiyorum
yok olmuskan asiklar
bu sehrin
butun sarkilari susmus
bir tek dus köyu kalmamis
yok olmus sesler ve isiklar
herhangi bir yerde
agladigimi gören bile olmaz
alip göturdun beraberinde
butun guzellikleri
sersefil duygular dolasiyor
sehrin varoslarinda
yok olmus dilleri
gunes her sabah dogmasada olur
hasretleri buyutmeye
zaman öylesine cok
sensiz ve bensiz sussun bu sehir
sevgilim
cunku bu sahirde
aski yazacak bir tek söz yok
Suzan Kuran