nasılda sever göründük.. aslında seviyorduk harbiden.., güvensizliğimiz kendimizden.., yine geç kaldık, söylemeye .., '' ben seni büyük sevdim'' adlı türküyü.., karanlığımıza doğururken gözlerini.., sönmeyen ışık sandık.., sarıldık kalemlere.., çok zor değildi söylemek belki .. ama biz ...satırlara döktük sevgiyi.., okuyunca anlar sandık.., kime yazdığımızı bilmeden, herkes tabii üzerine aldı.., bildirmeden.., içimiz patlıyordu mecbur bizde hava aldık.., topluca bir şarkı çaldık '' yarım şimdi nerdesin?'' yanıtı bilindik.., ölünün köründe.., konuştuk hep kendi kendimize acep geçmi kaldık..,! çalsak kapısını düşündüğümüzde;- Orhan baba dedi ki ''ya evde yoksa..,'' döndük.., kırılan cesaretimizi topmadan.., bir ses duyduk arkamızdan irkildik.. '' herkes gider mi? teşekkürler Cem Adriyan.. belkide martılara yükledik bembeyaz kanatlarına suya battıkça aşkın maviliklerinde yol alsın istedik.., ne güvercinler uçurduk kapalı pencereye ne öyle nede böyle yapamadık.., tükendik..,o bir gün gelince.., başka sevgilerde teselli bulunca.., biz kaybetmedik, yaşıyorduk, yaşamak her neyse kaybeden aşk oldu .., bu sefer,malum bilindik bir şarkıda hicvettik.., duygularımızı ''şimdi bana kaybolan yıllarımı verseler..,'' sezen'den.., bi bok olacağı yokta işte sadece söyledik.., sevmiştik aslında emeklemeden, sarılamadan..,yürür sandık yürütürüz sandık, aşkın ayağının bağını kesmeden, çok sonra anlamıştık aşk bizde çocuk kalmıştı.. buda suzan annemden..,@yla/18 mayıs
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder